| Community reviews |
|
goed by john barleycorn |
| Na de zelfmoord van Kizuki blijft zijn vriendin Naoko ontroostbaar achter. Ook zijn vriend Watanabe treurt om het verlies van zijn vriend. Als de liefde tussen de achterblijvers lijkt op te flakkeren lijkt het even dat het leven voor beiden weer een bestaan zal hebben. Helaas is de gekozen zelfmoord van Kizuki toch te groot voor Noaki, zodat Watanabe machteloos moet toezien hoe zij verder wegglijdt in een aan waanzin grenzende depressie. Ook een ontmoeting met de levensluchtige Midori wat plotseling een nieuw alternatief brengt laat Wanatabe toch voorbij gaan omdat hij dit als verraad beschouwt ten opzichte van Naoko. De morele tweestrijd zorgt voor wat spanning in deze mooie verfiming van Haruki Murakami's bestseller. De kijker heeft al snel door dat elk lichtje aan het eind van de tunnel slechts een fatamorgana is. De film is uiteindelijk een verhaal over liefde en verlies. Maar toch ook weer de moraal om voor het leven te kiezen. De muziek Norwegian Wood is van de Beatles, maar het had weinig gescheeld of de Beatles hadden dit nummer nooit onder deze titel uigebracht, omdat in de eerste instantie het nummer "No Way She Would "zou heten, maar dat kwam eind jaren 60 niet door keurings commissie zodat John en Paul er Norwegian Wood van maakten. Verder nog mooi gitaar spel van Jonny Greenwood [Radiohead]. |
| |
|
Korte inhoud by DeLetterschuur |
| Toru Watanabe is een student in het Japan van de jaren '60. Wanneer zijn beste vriend Kizuki zelfmoord pleegt, twijfelt Watanabe zelf ook over zijn eigen leven. Helemaal wanneer hij verliefd wordt op Naoko, de vriendin van Kizuki, die ook niet met haar verdriet om de dood van Kizuki kan omgaan.
De verfilming van het boek van Murakami... |
|